Thursday, May 7, 2020

තරුණ ගුරු


based on a true sory.. ;)

පාසල් කාලයේ නිරතුරු නෙත ගටුන
නැත කිසි සිතක් ඇය පිලිබද සිත ඇදුන
සිව් වස් ගෙවි සරසවියට මම ඇදුන
ඒ කාලයෙම නැත ඇය සිහියට නගුන

මිතුරෙකු මෙලෙස කිවා දුර ඇමතුමකින්
කියවුනි ඇගේ මලයා ඇත ශිල්ප සොවින්
අමතර ශිල්ප දෙන්නට නිවසටම එමින්
මෙලෙසට වසරක්ම ගෙවුනා අසුරු සැනින්

මගෙ සටහන්ද ඇත තවමත් ඇගෙ නිවසේ
ප්‍රතිපල එන්න ලග බව ඇත මේ මාසේ
මූන දෙන්න බෑ ප්‍රතිපල දැක පෙරසේ
විගසට ගොසින් එන්නට සිතුනා මෙලෙසේ

ගත්තෙමි අමතුමක් සටහන් ටික ඇසුවා
ඉන්නව මම ගෙදර ඇය හනිකට කිව්වා
නිවසේ කවුරුවත් නැත අද ඇත බවුවා
මා හදුනතී ඌ මට මොකටද ඔව්වා

හනිකට යතුරු පදියට නැග ඉගිලෙන්නා
මෙලෙසට ගේ ලගට ඇවිදින් නවතින්නා
බල්ලා බදින්නට දුර ඇමතුම දුන්නා
මෙලෙසට ගෙදර මිදුලට මම පියමන්නා

මිදුලේ ඇය සිටිය දැන් මා පිලි ගන්න
පොඩි උන් තුන් දෙනෙකි ඇය වට කොට ඉන්න
මාමගෙ ලමයි බව කිවා දැනගන්න
ඇයි මේ එලියෙ යන් යන් අතුලට එන්න

කිවද මෙලෙස වදනක් මා පිලිගන්න
ඇස ගියෙ එයට නොව ඇදුමට ඇද ඉන්න
කොට ගවුමකි දුහුලින් හැඩ කරමින්න
ඒ දුටු මගෙ ඇස් උඩගියෙ වගෙ දුන්න

අත් නැත කරද නුලකි ඔසවා ඉන්න
පිට නැත එහිද නුලකි කොන් අමුනන්න
වියතට වඩා දන සිට ඉහලට මැන්න
ඉදිරියෙ ගැඹුරු කැපුමකි ලැමසුන් පෙන්න

ආවෙ සටහනත් ගෙන පෙරලා එන්නයි
බොන්නට මුකුත් ඇයගෙන් අරයුම් ගොන්නයි
කුසට නැතත් ඇස් මගෙ තව රස ඉල්ලයි
නැති බව දනී කවුරුත් සිත ලැතවිල්ලයි

ඇතුලට ගිය පසුයි සිත බිය වැඩි වන්නේ
පොඩි උන් තුන්දෙනම මා දැක සැගවෙන්නේ
සටහන් රැගෙන මා වෙත නැබුරුව දුන්නේ
ඒ ඇති ඇස් දෙකට නෑ යලි දුක් දෙන්නේ

මට තේ හදන්නට ඈ යලි පිය මැන්නේ
පිට සහ නිතබ දැක හදවත නවතින්නේ
මෙ මහ දවල් කවුරුද බොල තේ බොන්නේ
හිත කිව්වත් නැහ මුව එය පිට දුන්නේ

ඒකට මොකද යන්නට අවසර දෙන්න
වැඩිහිටියන් නැහැනෙ මෙහෙ තව බෑ ඉන්න
ඇසී මෙලෙස ඈ මට පිලිතුරු දුන්න
ඔයා හරි හොදයි ඉසුරූ දැනගන්න

මගෙ සිත හොදද එය මා පමනකි දන්නේ
සිනහව එතත් ආයාසෙනි මැඩ ගන්නේ
මම යමි යන්න නැවතත් අපි හමුවන්නේ
පාසල් කාලෙ ඔයා මොන ලෝකෙද උන්නේ

No comments:

Post a Comment